De parochie op bedevaart naar Fatima

De parochie op bedevaart naar Fatima
De 1e dag

Hierbij het verslag van dag 1. Meer  Foto's van onze reis staan op: Facebookpagina van Sint Jan de Doper


.  

Om 11.30 uur verzamelen bij het Kloosterhof n Langedijk. 11.40 uur reed de bus, uitgezwaaid door familie, vrienden en bekenden, naar Schiphol. Daar aangekomen wachten op de medepelgrims die op eigen gelegenheid naar Schiphol zouden komen. Koffers inchecken en door de douane. Na een goede vlucht landden we op Porto waar de bus voor ons klaar staat. 4 uur bussen, je zou denken wat een lange zit, maar de stoelen zitten goed en de chauffeur nam speciaal voor ons een toeristische route, wat hebben we veel moois gezien. In de bus kregen we ons "diner".
In het hotel aangekomen in checken en naar de kamers. Voor degenen die nog zin hadden in een borreltje toe, was daar nog gelegenheid voor.
Zo rond 12 uur had iedereen toch wel zijn kamer opgezocht.
Rien en Nelleke.


  
 
De 2e dag

  

Vandaag naar het heiligdom Santiago met de bus , om 09.00 uur vertrokken wij tot 5 km voor het eindpunt van de bedevaarttocht Santiago. Met ongeveer 20 personen hebben wij deze 5 km lopen afgelegd door een prachtige omgeving in de stilte van de zondagmorgen.
De Pastoor, Carla, Geeske, Gert en Nella hebben 10 weesgegroetjes van de rozenkrans voorgebeden. Een hele devotie beleving op deze bijzondere morgen.
Aangekomen op het plein hebben we met vele pelgrims de 12 uur mis bijgewoond in de kathedraal. Vele nationaliteiten maakten dit tot een bijzondere viering waar een Bisschop in voorging samen met diverse priesters die in Santiago aanwezig waren. Vanuit onze parochie waren dat Pastoor Sestito en Pastoor van der Plas.
Aan het einde van de mis werden wij bewierookt, dit is een beleving, het grote wierookvat dat door middel van een touw door de kathedraal werd geslingerd.
Daarna stond er een uitgebreide lunch op ons te wachten.
Geschreven door Nella



  

  
 
 
Vervolg 2e dag
Gisteravond in Santiago de Compostela aangekomen, gingen we (wat laat) naar bed.
Na een prima nachtrust en 's-ochtends een croissantje als ontbijt, vanmorgen op weg met de bus naar de kathedraal, het heiligdom waarvoor we de reis maakten.
Een deel van de groep liep de laatste 5 km, anderen alleen 1 km om toch verbonden te zijn met degenen die de hele reis lopend aflegden.
Santiago de Compostela is een vrij grote moderne stad.
In de kathedraal was nog een Eucharistieviering bezig, dus liepen we heel zachtjes langs de muur naar voren.
De eerste aanblik overweldigd je, zo weids en groot en dan veel mensen.
Achteraan zag ik een trapje naar beneden, daar bevond zich de crypte met de achterblijfselen van St.Jacob. Een heel intieme en stille plaats, met een bidstoel en een elektrische kaarsentafel. Even verderop weer naar boven, dan zie je pas het hoofdaltaar met enorme kolommen erom heen, beelden van "goud" die een soort kapel vormen, indrukwekkend.
Als je een zitplaats wilde hebben moest je vroeg zijn, dus om 11 uur gingen we de kerk rond en zag je dat in alle banken al mensen gingen zitten, in de eerste rij maar 4, daar bofte ik even de meneer schoof op en ik kon erbij. Hij moest na 10 minuten weg, dus kwam er nu een mevrouw in de bank. Ik zat nu naast een Hollandse dame die gisteren was aangekomen na 1000 km lopen! Zijn kwam uit Heemskerk en ik uit Heemstede, met gemeenschappelijke kennissen.
De meneer die voor mij opschoof was een priester die samen met 25 andere priesters en 3 bisschoppen hier was, heel indrukwekkend.
Ik versta geen Spaans, maar doordat de Latijnse gezangen ons bekend zijn, konden we toch meezingen, daar is dan de verbondenheid met de wereldkerk.
Na afloop zag ik 6 mannen met elkaar naast het altaar met een groot touw in de weer.
Dat was voor het beroemde wierookvat, dat werd gevuld en begon te zwaaien.
Het zwaaide werkelijk de hele kerk door van links naar rechts voor het altaar, wierook ter ere Gods.
Na de lunch maakten we een stadswandeling, waarvan we doodmoe thuiskwamen.
Dit was dus de 2e dag! > (niet van de schepping)
 
Zuster Tas


  

  


De 3e dag
Maandag 11 september, wakker worden met het getik van regen op de luiken. Hoe Hollands en toch in Spanje zijn. Deze dag op weg naar Coimbra en Fatima. Een lange bustocht van 3,5 a 4 uur in het vooruitzicht en het wordt nog later omdat de bus niet op tijd is bij vertrek.
Bij de grensovergang van Spanje naar Portugal is het uur door het tijdsverschil alweer ingelopen. Bij de Portugese grens wordt het gebed van Paus Francesco, bij zijn bezoek aan Fatima dit jaar, gebeden. Pastor Bruno deelt het gebed uit.
Na iedere strofe klinkt een Ave, Ave, Maria. De rit voert ons door bergachtig gebied, langs uitzichten op de Atlantische Oceaan, wijngaarden, stille meren met mosselbanken, tuinbouwgebieden en door gebieden waar deze zomer het hevig inferno woedde. Bomen staan als sprietjes in een geblakerd woud.
Schokkend om over de snelwegen te rijden en te realiseren dat dorpsbewoners hier ingeklemd raakten door het vuur. Het wordt gezellig in de bus, veel gepraat en af en toe komt er iemand langs die snoepjes uitgedeeld.
Pastor Bruno stelt voor een lang zal zijn leven te zingen voor bestuurslid Gerda van de Lourdesgroep. Zij wordt 60 jaar en het lied dan via de App te verzenden.
Als we Portugal inrijden moeten wij ons horloge stellen - een uur terug naar bij 10 uur.
De chauffeur zet zijn bus stil voor 45 minuten pauze en dat is voor ons koffietijd en bijpraten.
Veel moeders bellen even met het thuisfront. De koffie geeft ons een frisse oppepper en wij rijden opgewekt in combinatie met een zacht fado muziekje op de achtergrond verder.
Dan volgt een uitleg over de geschiedenis van de stad Coimbra, eens de hoofdstad van het land. De stad wordt verdeeld in een bovenstad en een benedenstad met winkels langs de haven. De brug over het water zorgt voor de verbinding. Zuster Wilhelmina Tas ontmoet een mede broeder van de congregatie die vanmiddag voor de bovenstad onze gids is.
De zusters Augustinessen van Heemskerk hebben via deze gids aan de congregatie in Coimbra enige grote inventarisstukken zoals kandelaren, kazuifels en bidstoeltjes. Dit omdat men in Heemskerk met de afbouw zijn begonnen.
 
Antonio, de gids, brengt ons naar de Santa Cruz kerk met zijn fraaie,  blauwe tegelsplateau en een heiligbeeld van Heilige Antonius in pij toen hij nog Augustijn was, voordat hij overstapte naar de orde van de franciscanen.
 
Daarna rijden wij met de bus langs de universiteit en zien wij groepen studenten die worden ingewijd in het nieuwe studiejaar, keurig in het zwart gekleed.
Het plein van de universiteit geeft een prachtig uitzicht over de onderstaand en de rivier de Mondeo. Een bruidspaar laat zich hier fotograferen. Onze groep legt dat uiteraard direct vast.
Helaas was er door tijdsgebrek geen gelegenheid om de universiteitsbibliotheek te bezoeken. Dit is een parel in de rij van de werelderfgoed goederen.
 
Door met de bus naar het Mosteiro de Santa Clara Nova Klooster. Hier ligt in een graftombe Isabel van Aragon, koningin van Portugal, later werd zij Elisabeth van Thüringen.
Zij gaf 3 juwelen kronen weg aan de kardinaal van Santiago, bestemd voor de armen.
Bij de uitgang geven velen een gift, want hier en daar brokkelt er wel een steentje omdat deze los zit.
Snel met de bus naar Fatima in het spitsverkeer, waar weer een heerlijke maaltijd voor ons klaar stond.
Het was een dag met heel veel indrukken en betekenis vol ontmoeten, weer heel anders dan gisteren in Santiago.
 
Eleonora en Henk
 
 4e dag Dinsdag 12 september 2017
 
Op tijd op, want om 08.00 uur was er ontbijt. We verblijven in het Imperhotel, niet ver van het bisdom vandaan. Er zou een rondleiding zijn, maar we gingen op eigen gelegenheid. Eerst hebben we een groepsfoto gemaakt en langzaam ging ieder zijn eigen weg. Ik gingen als eerste naar de Basiliek Onze Lieve Vrouwe van Fatima met zij drieën, Richard, Pastoor Bruno en ikzelf. Rondom waren er afbeeldingen van de geheimen van de rozenkrans.
Rechts voor het altaar was het graf van Francesco Marto. Bij het altaar staat het Mariabeeld op het hout van een eikenboompje waarom Maria op een wolkje aan de kinderen verscheen. Links van het altaar, zijn de graven van Jacinta Marto en Lucia dos Santos. Er waren vele mooie glas in lood ramen waardoor ook nog de zon scheen.
Daarna hebben we de afbeeldingen van de kruistocht bekeken. Deze bevinden zich links en rechts aan de voorkant van de basiliek. Het plein van het heiligdom is heel groot en prachtig, we gingen een kijkje nemen in het Paulus VI pastorale centrum. Een hele grote kerk maar er ging daar een mis beginnen. We kwamen in een klein kapelletje waarin Filipijnen een viering hadden. Om half 12 aansluitend de Nederlandse eucharistieviering in de verschijningskapel. Geleid door Bisschop Punt, mede Eric van Teijlingen, Pastoor Bruno en Pastoor van der Plas.
Om 13 uur de lunch, die was heerlijke we werden door Pastoor Bruno getrakteerd, want vandaag was de naamdag van Maria en waren er Pelgrims onder ons die vandaag hun allereerste naamdag vierden.
Na de lunch gingen we voor de kruistocht in Aljustrel. Deze kruistocht werd heel druk bezocht. Daarna naar de geboortehuizen van de herders (Francesco, en Jacinta en hun nichtje Lucia), heel leuk om er te zijn en de plaats waar de engelen aan ze zijn verschenen te bezoeken.
Daarna met de bus naar het heiligdom voor de Sacramentsprosessie, die om kwart voor 6 begon. Teruggekomen in het hotel weer wat drinken en om half acht eten. We hadden een soepje, vis met rijst en sla.
Als toetje was er meloen. Dan dus het avondprogramma.
Eerst zou het Rozenkrans bidden er zijn, nou lieve mensen dat kunnen wij in de Kloosterhof (Langedijk) sneller, is mijn mening en Nella beaamde dat, maar zei:" dan heb je niet zoveel publiek".
Wat een mensen op het plein en volgens mij waren het 50.000 pelgrims.
Na het Rozenkrans bidden was er de lichtprosessie, best indrukwekkend, maar een drukte. Wij zijn er iets eerder uitgestapt.
Het was een drukke dag, maar ook weer een gezellige ervaring.
 
Groetjes, Richard en Gery


  


 
 2e verslag 4e dag
Na een goed ontbijt ( en water halen bij de Aldi) gingen we rond 9 uur op weg naar het heiligdom. Het was nog redelijk fris, dus vestje/jasje aan. De afstand was prima te lopen. Op de trappen van de basiliek werd eerst de groepsfoto genomen. Vandaar uit hadden we ook een goed uitzicht op het plein. Daarna gingen we uiteen en een ieder ging bezoeken/bekijken wat zijn of haar interesse had. De basiliek was mooi, niet zo pompeus ingericht. Hierin bevinden zicht het graf van Jacintha en Francisco. Indrukwekkend om te zien. Boven het altaar is een schildering met daarop een soort samenvatting van de verschijningen.
In de verschijningskapel worden de hele dag missen gelezen of de rozenkrans gebeden in vele talen. Hierin staat het beeld van Onze Lieve Vrouwe van Fatima, precies op de plek waar zij de eerste keer verschenen is aan de herderskinderen.
Achter op het plein staat de witte Rosenkransbasiliek, heel modern en heel groot met voorin een prachtig mozaïek kunstwerk. Voor de ingang buiten hangt een hele grote witte rozenkrans, die tijdens de lichtprocessie brandt.
Om 11.30 uur was de Nederlandse mis in de verschijningskapel en om een zitplaats te bemachtigen was een vroege aanwezigheid wel aan te bevelen. Dit advies ter harte genomen, zaten we 1e rang naast andere pelgrims uit Nederland. Mgr. Punt ging voor in concelebratie met pastoor Bruno en Pastoor van der Plas. Onze oud-pastoor Eric van Teijlingen was een goede voorganger in de viering.
Mgr. Punt riep tijdens zijn preek op tot toewijding in het geloof en gebed om zo tot toewijding te komen.
Maria brengt de wonderen van Jezus tot voltooiing, zei hij. Daar loop ik nog steeds over na te denken.
Na de lunch ging het per bus naar het begin van de kruisweg. Een fysiek makkelijk pad om te lopen tussen de olijfbomen door, maar ook een pad waar veel gebeden wordt om  het eigen kruis en het kruis van de wereld te dragen.
Voor wij de bus weer instapten, hadden wij nog even de tijd om Aljustrel, het dorpje van de herderskinderen, te bezoeken.
Terug in het hotel stonden we weer snel klaar om naar de Sacraments processie te gaan. Jen bent tenslotte niet voor niks op bedevaart. De monstrans werd rondgedragen onder een baldakijn over het plein en op het grote openlucht altaar neergezet.
Wij gingen terug naar het hotel via de trappen en stijgende of dalende wegen voor het diner om daarna deel te nemen aan het rozenkransgebed en de licht processie op het heiligdom. De klokken luidden ons blij tegemoet. Ieder had een (brandende) kaars bij zich en met zoveel mensen was dit een prachtig gezicht en voelde het vol warmte aan.
Het bidden van de rozenkrans tussen allerlei nationaliteiten was indrukwekkend.
Het schiep een verbond. Door gebed maakte je contact, maar ook door het zingen van het Ave tijdens de licht processie.
Een mooie, liefdevolle, beetje emotionele afsluiting van een prachtige dag.

Ria


  

  

5e dag 13 september 2017.
Verslag van de Middag in Fatima op
Na de lunch moesten we eerst even bijkomen van de "zware Eucharistieviering " om onze vrije tijd in te vullen.
Sommige van ons kozen een middagslaapje, anderen gingen met de bus naar een winkelcentrum  of gingen op souveniertjes jacht in de buurt van het Heiligdom.
Aan beeldjes, rozenkransen, ditjes en datjes geen gebrek.
Aan de rand van het heiligdom was een groep mensen de Rozenkrans aan het bidden. Ik liep daar heen want ze zaten mooi in een kring.
In het midden stonden zeker 25 Mariabeeldjes, allemaal dezelfde, en er werd vurig gebeden door alle aanwezigen.
Ik moest glimlachen want ik dacht, dit is niet Maria van Fatima maar Maria van Kom  in onze Kring..
Na het diner gingen we voor de laatste keer naar het heiligdom. We zouden daar samen met andere groepen uit het Bisdom Haarlem met de bisschop een boeteviering houden. Er moest flink worden geïmproviseerd voor we eindelijk bij de ruimte kwamen waar we dit konden doen. Zoals Corine dikwijls zegt; nu nemen we plan B of C . dit was plan Z. Aan het eind van de dienst konden we, als je dat wilde, gaan biechten en sommigen onder ons hebben daar gebruik van gemaakt. Het laatste woordje van de Bisschop was niet te verstaan en toen ging de klok ook nog slaan. Aan het einde van de dienst bij de vredewens  moesten we onze buren links en rechts maar eens lief aankijken.
Niemand ging deze avond ongezoend en ongeknuffeld naar bed dus buiten boetedoening hebben we ook erg gelachen.
Deze avond slapen we voor de laatste nacht in dit hotel en gaan vol spanning naar de volgende dag.
 
Riny Baltus


  

2e verslag 5e dag

Vandaag is het de honderdste verjaardag van de eerste verschijning van Maria in Fatima. Om zes uur in de ochtend luiden alle klokken. Het teken dat de vieringen, die de hele nacht zijn doorgegaan, worden afgesloten en het ochtendgebed begint. We sluiten om 9 uur aan bij het rozenkrans bidden. Op een prima plek helemaal vooraan bij het hek kunnen we voor de internationale viering die om 10 uur begint, de processie via het grote scherm volgen en de hoogmis rechtstreeks vlak voor ons!

De processie is zeer indrukwekkend. Terwijl de eerste priesters al op de altaartrappen staan, lopen de kardinalen en bisschoppen nog helemaal aan de andere kant van het plein. Een afstand van zeker 200 meter. Over het plein verspreid staan ook nog vele priesters, priesterstudenten en religieuzen van verschillende broeder-en zusterordes. Het ontlokt iemand de uitspraak ' dat er op het plein meer priesters dan gelovigen zijn'. Een wat dubbelzinnige uitspraakšŸ˜€

De viering van de hoofdmis is prachtig en plechtig. We staan echter wel in de brandende zon en de temperatuur stijgt tot boven de 30 graden. Met sjaaltjes, petjes en flessen water houden we elkaar op de been. Soms letterlijk, want door de hitte zakt een zitkrukje letterlijk door het asfalt van het plein. Gelukkig zijn er wel 8 paar handen om een kleine ramp te voorkomen. De processie, de mis, de gezangen en het samenzijn maken wel wat los aan emoties. Ook dat hoort bij onze bedevaart.

De communie uitreiking lijkt onbegonnen werk met zoveel mensen en als het eenmaal begint schieten er vanuit de schaduw ineens nog honderden mensen het plein op. Een bijzonder gezicht! Maar met zoveel priesters lukt het toch allemaal nog. Het is al twaalf uur als de mis ten einde loopt, maar de zegen blijft uit...er volgt nog een plechtige aanbidding. Sommigen vinden dat er genoeg is gebeden en als om half 1 nog steeds de zegen niet is uitgesproken gaan we allemaal richting hotel voor een welverdiende lunch.

    

6e Dag

Na een prima ontbijt zouden wij allemaal om negen uur in de bus moeten
zitten.
Echter, er zaten mensen vast in de lift. Gelukkig wist Corina raad, zij
gaf een kontje tegen de liftdeuren.
Het werkte, de pelgrims werden bevrijd en uiteindelijk zaten wij iets na
negen uur in de bus, op weg naar Lissabon.

Tijdens de reis was er uitleg over de opname van het kruis en er werd
gebeden. Voor een jarige moeder werd gezongen.
Pastoor heeft in alle nederigheid eerder deze reis een kado-wens geuit:
een jacht.
Hij kreeg deze in de bus een prachtexemplaar aangeboden door de zussen van
Kleef. Hij was er erg blij mee!

In Lissabon dronken wij koffie op een terras. We vervolgden lopend
richting de Basiliek.
Onderweg kwamen wij langs een Kathedraal waar een tentoonstelling was over
de lijkwade van Jesus Christus.
Er waren replica's van de lijkwade, gesels en nagels.
De Basiliek waar in een crypte de geboorteplaats van de Heilige Antonius
van Padua zichtbaar was, werd bekeken door de pelgrims.

Van daaruit vervolgden wij onze wandeling naar het hotel waar wij onze
heerlijk lunch nuttigden.

Daarna had iedereen tijd om op eigen gelegenheid Lissabon te ontdekken.

Ruim voor vier uur was iedereen terug vóór de Kathedraal, waar
Antoniusbroodjes gekocht konden worden.
De traditie zegt dat wanneer je deze bewaart in een voorraadbus, je het
hele jaar genoeg te eten zult hebben.

Om vier uur begon de viering met ons eigen reisgezelschap. Tijdens deze
viering werden alle meegenomen misintenties voorgelezen.
Voorafgaand aan de eindzegen was er de mogelijkheid tot het kussen van een
relikwie van de Heilige Antonius van Padua.
Er schoof een grote groep 'toevallige voorbijgangers' aan waardoor Pastoor
Bruno wat langer mocht blijven staan.
Pastoor van der Plas deed nog een mooi woordje, een terugblik op zijn
60-jarig priesterschap en de boodschap dat iedere dag een uitnodiging is
om de weg met Christus te mogen gaan.

   


Na de viering stapten wij in de bus, op weg naar het luxe hotel.
Het diner was goed en gezellig. Om half tien hadden wij nog een samenzijn
ter afsluiting van deze bedevaart.
Er werd teruggekeken naar de afgelopen reisweek en Pastoor en Corina
werden in het zonnetje gezet.
De gekochte devotionalia werde door Pastoor gezegend.
Tot slot kreeg een ieder nog een drankje aangeboden namens de
Lourdeswerkgroep van Langedijk.

Groetjes van Carla van Hoorn.

   


7e dag
Zelf stond ik vandaag op met een raar gevoel, de laatste dag van deze bedevaart, die vermoeiend was maar zeker in het teken stond van Betekenisvol Ontmoeten, de slogan van de VNB.
In de eetzaal werd duidelijk dat een aantal onder ons een heel gezellige avond hadden gehad als afsluiting, met als gevolg een hele korte nacht.
Het ontbijt was prima verzorgd en zoals altijd (behalve de eerste dag in Santiago) was de chauffeur keurig op tijd om ons naar Lissabon te brengen.
 
In de bus werd het "lang zullen we leven gezongen" daar er veel te vieren viel: een jarige zoon, een jarige vader, een jarig bestuurslid, een 40 en een 50 jaar getrouwd echtpaar van de parochie,
Een geslaagde bedevaart en een mooie vermoeiende reis. Een laatste gebed met elkaar gebeden en de zegen gegeven over de terugreis.
 
In Lissabon hebben we nog een bezoek gebracht aan het klooster van Belem het plein “Praca do Imperio” dat mooi gelegen is aan de oever van de rivier (binnen meer).
We konden helaas niet in het klooster door tijdsgebrek, i.v.m. onze vlucht naar Amsterdam in de middag.
De laatste souvenirs werden gekocht, de zakkenrollers goed in de gaten gehouden en afscheid genomen van Tom en Tineke die nog twee weken in Portugal op vakantie/reis zijn.
 
Het is dan echt tijd om naar het vliegveld te rijden en afscheid te nemen van onze chauffeur.
Een fijne en vriendelijke man, al was het jammer dat hij alleen Portugees sprak en wij niet. Gelukkig kon Pastoor Bruno met zijn Spaans nog een beetje met hem communiceren.
Daarnaast werkte de taal van de handen en de voeten ook.
 
Op de laatste avond hebben we met zijn allen nog even teruggekeken op deze reis door twee woorden te noemen die kenmerkend waren voor deze bedevaart, hieronder een kleine impressie:
Betekenisvol ontmoeten, dankbaar, vermoeiend, emotioneel, ontroerend, familiegevoel, indrukwekkend, liefdevol, innerlijke rust, een echte bedevaart.
 
Kortom we hebben een mooi reis beleefd en een fijne bedevaart gehad die in het teken stond van ons geloof. 
We waren gezegend met vele mooie ontmoetingen en we hebben bijzondere plaatsen kunnen bezoeken zoals: Santiago de Compostela, Coimbra, 
Fatima en Lissabon. Niet iedereen kende elkaar vooraf en we gingen dus enigszins als onbekenden voor elkaar beginnen aan deze reis en we kwamen als een grote familie terug op Schiphol.
 
Allen bedankt voor deze mooie ervaring.
Groeten,
Corina, reisbegeleider VNB

   

 







 



 
 
 

Ga terug